BİR KAZAZEDENİN DİLİNDEN

Tarihin bile ilk defa gördüğü bir deprem yaşadım,

içimde öyle bir sarsıntı oldu ki

kemiklerim battı yüreğime.

Bir enkaza dönüştüm,

ilk düşündüğüm şey;

ailem ve sevdiğim 

ne haldeler acaba, iyiler mi? 

saatler geçti kurtuldum,

lakin bu kurtuluş bir enkazdandı.

Ya yüreğin enkazını kim kazıp kurtaracaktı...

Binlerce ölü gömdüm,

yüreğimin verimsiz topraklarına.

Gözyaşlarım ile suladım, 

sevdiklerimin mezarını.

sonra ne mi oldu,

geriye koskocam acı kaldı

ve çokça çaresiz dualar.

VE DEVAM ETTİ HAYAT...