HEVİYEK LEYLA (LEYLA'NIN ÜMİDİ)

 Benim ümidim yedi tepeli İstanbul'da gizli

Nikah kıyıldı en derin hayallerimde 

Yaşım yirmi ama yaşadım ömrümde iki gün.

Yüzün alemimin atlası, 

bilen benliğimi, hallerimin en nazlısı.

Renksizliğin gökkuşağı gülüşü,

zayıf yüreğimin alaca atı

Saçlarıma düşen ay

Irak düştüm beni ben edenden.

Vuslatım yarınlara kalan

sinemde kaynayan acı kahve misali,

aradığım hayatı bahşeden ümid.

Teğet geçer zaman sende kesişir.

Ayrılmak senden, bu ölümlü dünyada 

manasız çıkışların hüznü,

ve dahi uzağa düşmek kendinden bile.

Asla doğamamak yeni güne,

var olmaktır karanlıkta.

Yüreğinin ağırlığında hiç olmak adına yaşamaktır...

Şiiri sende yaşadım,

sende tükendim,

sende dirildim,

Ve dahi sen oldum benlikten öte

Bir aşk yaşıyor bende benden öte

Ne olur ağıt yakmayın...